search instagram arrow-down

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Follow Paul Abspoel on WordPress.com

Voel je vrij en reageer

Ida Abspoel op Vader en zoon
Frank op Vader en zoon
Anneke van der Krans op Tweede kwart Haarlemmermeer
abspoel op Eerste kwart Haarlemmermeer
Henny Bos op Eerste kwart Haarlemmermeer
Henk Fonteyn op Opgestaan, plaats vergaan…
Ida Abspoel op Opgestaan, plaats vergaan…
Gedion Isena op Kon ik ook maar geloven…
waardevoormedelotgen… op 25 ~ ‘Maria,’ zei zij zac…
Nel Kalkman op 24 ~ Geloof je dat?

Even een toelichting

Als creatief en mededeelzaam persoon ben ik blij met dit persoonlijke plekje op internet. Je kunt mij gemakkelijk vinden en benaderen via sociale media, maar de stroom van berichten trekt daar al snel aan je voorbij, soms moet je het geluk hebben dat de algoritmes jouw bijdrage bij anderen in beeld brengen en veel gaat natuurlijk onder in de massa. Op deze plek tref je woorden en beelden die ik graag persoonlijk wil bewaren en doorgeven – in de hoop dat anderen er ook iets aan hebben en ervan kunnen meegenieten.

Laat gerust van je horen – wie schrijft wil gelezen worden, dat geldt ook voor mij.

Hier staan ze allemaal

Meta

25 ~ ‘Maria,’ zei zij zacht

Lezen: Johannes 11:28-57

Beste Johannes,

Zussen kunnen elkaar lelijk in de haren vliegen. Dat is nu zo, het zal in jouw tijd niet anders geweest zijn. Maar zussen die er op het moeilijkste moment voor elkaar zijn, hebben een kracht die het onmogelijke kan bewerkstelligen – vooral als dit gepaard gaat met onvoorwaardelijk geloof. Wanneer wij aan Maria en Martha denken dan komt als vanzelf die overbekende geschiedenis naar boven van Martha als bezige bij en Maria als stille aanbidster. Maar er is wel wat meer over deze vrouwen te zeggen.

‘Maria,’ zei zij zacht, ‘de Meester is er en Hij wil je spreken.’ 

Woorden van verlossing, gebracht op een manier die bewijst dat Martha een lieve, zorgzame zus was. Zojuist had ze zelf de Meester ontmoet en haar onwankelbare geloof uitgesproken. Het wonder moest nog gebeuren, maar Martha wist daarvoor al heel precies te zeggen wie Jezus is.

Nu is het de stille zus, Maria, die verhaal komt halen: ‘Here, als U hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn!’

Hoe reageer je op deze hartverscheurende woorden? We lezen niet dat Jezus haar geruststelde, tegensprak of haar constatering nuanceerde. De zin blijft gewoon staan als eerlijke uitspraak vanuit een gebroken hart. De woorden mogen er zijn, net als de pijn en de verontwaardiging.

Hoe reageert Jezus? Je zegt dat hij moest huilen om het verdriet van Maria en van degenen die met haar meegekomen waren. Ik vind dat de mooiste reactie die we op zo’n moment mogen verwachten. Jezus ziet het verdriet, laat zich er diep door raken en dat geef je ons door met de kortste, maar misschien wel meest veelzeggende, tekst die we in de bijbel kunnen aantreffen:

‘Jezus weende’

Wat zeggen tranen? Ik weet het niet precies, maar in elk geval veel meer dan woorden. De mensen deden hun best om de reactie van Jezus te interpreteren. ‘Je kunt wel zien dat Hij veel van Lazarus hield,’ zei iemand die waarschijnlijk ook ontroerd was door het verdriet van Jezus. Maar uit een ander hart komt direct een bitter verwijt omhoog: ‘Hij had er toch wel voor kunnen zorgen dat Lazarus niet gestorven was!’

Johannes, zo ging dat toen, zo gaat dat nu. We worden getroffen door pijn en verdriet en ieder mens reageert daar anders op. Het is niet aan mij om te gaan beoordelen wat goed of kwaad is – je zal deze pijn maar moeten meemaken en doorstaan. Ik begrijp de uiteenlopende reacties wel.

Maar de reacties van de Meester geef jij ook zorgvuldig weer. Zijn tranen van verdriet worden doorbroken door ergernis. Je vertelt ons niet dat hij dat met woorden liet blijken, misschien zag je alleen de diepe gekwetstheid of verontwaardiging op zijn gezicht?

Als ik heel eerlijk ben, en dat ben ik graag, dan begrijp ik wel dat de mensen reageren zoals ze hier deden wanneer zij zich in een crisissituatie bevinden. Waarom wacht de Heer zo lang? Waarom grijpt hij niet ogenblikkelijk in? Wat heeft het nu voor zin om nog te komen als het feitelijk al te laat is?

Ik ben bang dat Jezus zich ook aan mij zou ergeren. Het spijt me. Ik probeer te begrijpen wat er aan de hand is, maar waarschijnlijk is het vromer en verstandiger om rustig en gelovig af te wachten en je onvoorwaardelijke vertrouwen uit te spreken – zoals Martha dat voorbeeldig deed.

Jezus heeft ons geleerd dat we niet met omhaal van woorden moeten bidden. Jij geeft zijn hardop uitgesproken gebed weer en dat mag met recht kort en krachtig genoemd worden:

‘Vader, dank U wel dat U mijn gebed verhoort. Ik weet dat U Mij altijd hoort, maar Ik wil graag dat de mensen hier zullen geloven dat U Mij gestuurd hebt. Daarom zeg Ik dit.’

Was je erbij, Johannes? Hoorde je die drie krachtige bevelen van de Meester die direct werden opgevolgd?

‘Haal die steen weg’

‘Lazarus! Kom naar buiten!’

‘Haal die doek en die windsels eraf en laat hem naar huis gaan.’

Heer van het leven, dit is een ongelofelijk verhaal. Johannes vertelt het ons zonder er een spektakel van te maken. Ik geloof uw vriend op zijn woord. Maar het kan natuurlijk niet, normaal gesproken! En tòch gebeurde het, voor de ogen van mensen die daar vanzelfsprekend uitzinnig blij mee waren én in de omgeving van mensen die vanaf nu zeker wisten dat ze u uit de weg moesten ruimen om hun eigen machtspositie veilig te stellen. Dat vind ik pas werkelijk ongelofelijk!

En natuurlijk kan ik die woorden over een weggerolde steen, een opstanding uit een graf, windsels die verwijderd moeten worden en een levende die naar huis terugkeert niet lezen zonder me te realiseren dat dit alles ook een voorvertoning van Pasen was.

Woorden om bij stil te staan (11:49-52)

Kajafas, die dat jaar hogepriester was, zei: ‘U hebt geen flauw idee wat hier aan de hand is. Begrijpt u niet dat het in uw voordeel is als één mens sterft voor het hele volk? Anders gaat het hele volk verloren.’ Dat zei hij niet uit zichzelf. Als hogepriester van dat jaar werd dit hem door God ingegeven. Hij voorspelde daarmee dat Jezus voor het Joodse volk zou sterven, en niet alleen voor dat volk, maar ook voor de kinderen van God die over de wereld verspreid zijn. Jezus zou hen allemaal bijeenbrengen.

Een lied voor onderweg: He Has TIme – Common Hymnal ~ ft. Jamie MacDonald

One comment on “25 ~ ‘Maria,’ zei zij zacht

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: