search instagram arrow-down

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Follow Paul Abspoel on WordPress.com

Voel je vrij en reageer

Anneke van der Krans op Tweede kwart Haarlemmermeer
abspoel op Eerste kwart Haarlemmermeer
Henny Bos op Eerste kwart Haarlemmermeer
Henk Fonteyn op Opgestaan, plaats vergaan…
Ida Abspoel op Opgestaan, plaats vergaan…
Gedion Isena op Kon ik ook maar geloven…
waardevoormedelotgen… op 25 ~ ‘Maria,’ zei zij zac…
Nel Kalkman op 24 ~ Geloof je dat?
waardevoormedelotgen… op 22 ~ Ik ben de goede herd…
waardevoormedelotgen… op 19 ~ Zondag 3: Doe wat Ik…

Even een toelichting

Als creatief en mededeelzaam persoon ben ik blij met dit persoonlijke plekje op internet. Je kunt mij gemakkelijk vinden en benaderen via sociale media, maar de stroom van berichten trekt daar al snel aan je voorbij, soms moet je het geluk hebben dat de algoritmes jouw bijdrage bij anderen in beeld brengen en veel gaat natuurlijk onder in de massa. Op deze plek tref je woorden en beelden die ik graag persoonlijk wil bewaren en doorgeven – in de hoop dat anderen er ook iets aan hebben en ervan kunnen meegenieten.

Laat gerust van je horen – wie schrijft wil gelezen worden, dat geldt ook voor mij.

Hier staan ze allemaal

Meta

Drie op een rij

Eerder had de Here Abram de opdracht gegeven: ‘Verlaat uw land en uw familie en ga naar het land dat Ik u zal wijzen. Dan zal Ik u de vader van een groot volk maken. Ik zal u zegenen en uw naam overal beroemd maken. U zult vele anderen tot een zegen zijn.  Als iemand u zegent, zal Ik hem zegenen en als iemand u vervloekt, zal Ik hem vervloeken. U zult voor alle volken een zegen zijn.’ (Genesis 12:1-3)

Enige tijd later stelde God Abraham op de proef. ‘Abraham!’ zei God. ‘Ja Here, hier ben ik,’ antwoordde Abraham. ‘Neem uw zoon, uw enige, van wie u zoveel houdt, Isaak, ga naar het land Moria en offer hem daar als een brandoffer aan Mij. De plaats waar u dat moet doen, zal Ik u wijzen.’ (Genesis 22:1-2 Het Boek)

“Gezegend ben je ermee”. Ik heb gehoord dat dit een reactie is vanuit het uitverkoren volk op hun ‘bevoorrechte’ positie. Denk even mee. Als God je uitkiest voor een speciale taak, dan krijg je niet een gemakkelijk leven. Dat is tot op de dag van vandaag waar voor het joodse volk als geheel, maar ook voor individuele mannen en vrouwen die in de bijbelse geschiedenissen – meestal tegen wil en dank – tot helden en heldinnen uitgroeien.

Sta stil bij het joodse volk. Om te beginnen bij Abra(ha)m, vader van alle monotheïstische gelovigen. De ‘ha’ werd door God aan zijn naam toegevoegd, maar erg veel redenen om te lachen had hij niet. En toen zijn vrouw Sara(i) een spottende, ongelovige lach niet kon onderdrukken omdat zij te horen kreeg dat zij op hoge leeftijd nog een zoon zou baren, werd dat vanuit de hemel niet op prijs gesteld. Een terugkerend thema in het Woord.

Maria, moeder van Jezus, reageerde heel anders – vroom en devoot, zoals wij haar kennen. Maar er ging wel een zwaard door haar hart toen ze aan de voet van het kruis stond waar haar eerstgeboren zoon werd doodgemarteld. Ze bleef dapper staan, samen met haar toegewezen pleegzoon Johannes, maar bleef ook moederziel alleen achter toen haar lijfelijke zoon weer naar het Vaderhuis vertrok. Sta opnieuw stil bij deze vrouw en begrijp waarom zij door zovelen hoog in ere wordt gehouden.

Jezus zelf. Uitverkoren als geen ander. Wie zou zijn kruis kunnen dragen, zijn beker kunnen leegdrinken? Wie zou de absolute godverlatenheid kunnen ervaren en toch woorden van liefde en vergeving over zijn lippen kunnen krijgen?

Ik woon in Hoofddorp en daar hebben wij een goed bewaard geheim: de bijbelse beeldentuin. Het is een kerkhof, maar veel meer dan dat. Centraal staat een houten kruis, dat zal je niet verbazen. Vlakbij dat kruis een beeld van Abraham die zijn zoon innig kust én offert. Een beeld dat je woest en diep verdrietig kan maken. Maar het staat wel vlakbij dat kruis… En het offer gaat niet door – in het geval van Abraham en Isaak.

Op dezelfde hoogte, aan de andere zijde van de hof, staat een ontroerend beeld van een omhelzing tussen vader en verloren zoon. De vader is in dit geval degene die genadig in de armen wordt gesloten. Dat geeft te denken. En uiteraard hoort daar een verhaal bij.

Karel Gomes, in mijn ogen een van de grootste beeldende kunstenaars die ons land heeft voortgebracht, heeft in dit beeld ook de aarzeling van de vader laten zien. Dat is een bewuste keuze. De vader laat het hier gebeuren, terwijl de zoon zichzelf onvoorwaardelijk geeft in liefdevolle omhelzing.

Ga naar die bijbelse tuin en sta stil bij de beelden van vader en zoon. Als je goed kijkt zie je er drie op een rij. Je snapt elk derde deel slechts in het licht van het geheel. Al beloof ik nu te veel: liefde blijft volstrekt onbegrijpelijk.

Hieronder een video-opname die ik 10 jaar geleden maakte toen Karel Gomes zo vriendelijk was om onze ‘tweet-up’ te bezoeken. Hij zou maar een halfuurtje of zo langskomen, maar had het goed naar de zin en bleef lange tijd in ons kleurrijke gezelschap. Ik vergeet dat nooit meer en ben heel blij dat ik deze opname heb gemaakt. Luister en kijk – Karel zegt indrukwekkende en ontroerende dingen over “het offer van Isaak”.

Blogpost geschreven als bijdrage aan Maand van de Bijbel. Voel je vrij om deze teksten met bronvermelding te delen, maar gebruik daarbij steeds de hashtag #MVDBblogs ZIE LINKS NAAR ANDERE BLOGS HIER

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: