search instagram arrow-down

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Follow Paul Abspoel on WordPress.com

Voel je vrij en reageer

Nella op Welke woorden stuur je de were…
Frans op Welke woorden stuur je de were…
fiktieverhalen op Uit het hart
Laura op Welke woorden stuur je de were…
Henny Bos Kalkman op Welke woorden stuur je de were…
Judith op Welke woorden stuur je de were…
McMelloW op Welke woorden stuur je de were…
Christien op Welke woorden stuur je de were…
Linda op Welke woorden stuur je de were…
fiktieverhalen op Slaapkwesties, valkuilen en ee…

Even een toelichting

Als creatief en mededeelzaam persoon ben ik blij met dit persoonlijke plekje op internet. Je kunt mij gemakkelijk vinden en benaderen via sociale media, maar de stroom van berichten trekt daar al snel aan je voorbij, soms moet je het geluk hebben dat de algoritmes jouw bijdrage bij anderen in beeld brengen en veel gaat natuurlijk onder in de massa. Op deze plek tref je woorden en beelden die ik graag persoonlijk wil bewaren en doorgeven – in de hoop dat anderen er ook iets aan hebben en ervan kunnen meegenieten.

Laat gerust van je horen – wie schrijft wil gelezen worden, dat geldt ook voor mij.

Hier staan ze allemaal

Meta

Een geslaagd gedicht bij twee mislukte foto’s met wat associatieve gedachten rond een extractiepunt

Is elke foto dan geslaagd
Is er niet één bewogen?
Jawel, Maria stond niet stil
En de vogel is gevlogen

Toch laat ik graag mijn falen zien
Te vroeg of laat gedrukt
De beelden krijgen woorden mee
Dan is er niets mislukt

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is mislukt.jpg

Hemelse ingeving

Dit gedichtje schreef ik vanmorgen bij twee missers uit mijn verder prima geslaagde fotoalbum met impressies uit Volendam.

Ik zal wel een beetje doorgedraaid zijn, maar ik voelde afgelopen donderdag een innerlijke drang om ’s middags naar dit vissersdorp te gaan. Serieus. Bij het beeld van Maria (OLV van Banneux) stond ik stil en zongen deze woorden door mijn hoofd: You Must Know That I Am Here.

Ik geloof niet dat dit op Maria of dit beeld sloeg – zo katholiek ben ik nou ook weer niet 🙏🏻😇 maar ik dacht wel dat het een proclamatie was, een soort hemelse ingeving… Want, zoals iedereen weet, alle zielen spreken daar tot in eeuwigheid de taal der engelen: Engels.

Nu denk ik serieus dat het een bijzondere geruststelling was (en is!). De Meester houdt van vissers en andere buitengewone mensen en gaat niet zomaar bij hen vandaan. Zijn Geest blijft spreken, troosten en inspireren. Daar heb ik al eens een boek met een Engelstalige titel over geschreven… Nu heb ik al wandelend stilletjes gebeden in en voor Volendam en dat zal ik nog wel even blijven doen in mijn eigen onrustige hart en malende hoofd.

Extractiepunt

Geloof het of niet. Ik kon de nacht daarop niet slapen en keek via uitzending gemist de finale terug van HUNTED 2018. Het extractiepunt lag in Edam (het startpunt in Made < > go figure 😉).

Een jong stel bleef uit handen van de hunters en kwam op het havenhoofd in Volendam terecht. Ze misten één van de benodigde coördinaten om de correcte locatie te bereiken, maar ze zaten er niet ver naast en werden niet opgepakt. Een mislukking die ik bij nader inzien als een regelrechte overwinning beschouw. De sleutel was hen op slinkse wijze ontfutseld. Ik zag in die aflevering precies de beelden en hèt beeld van het Volendamse havenhoofd terug. Creepy, right? Een van de shots was bovendien genomen vanuit hetzelfde ‘looking up-perspectief’ dat ik die middag met mijn compact Sony camera ook gekozen had.

Hoe dan ook… ik merk dat ik nogal hevig geïnspireerd word de laatste tijd en daar kan ik wel iets mee op dit blog dat door mij is uitgeroepen tot vrijplaats voor woorden en beelden… Houd dat even in gedachten terwijl je verder leest.

Gisteren schreef ik een gedicht over de Vrouwe van Volendam. Je moet weten dat ik in de week na de nieuwjaarsbrand in de pastorie bij de Vincentiuskerk met pastoor Berkhout sprak en bad. Een voor mij onvergetelijke ontmoeting waar ik over geschreven heb in Vergelden of vergeven. Pastoor Berkhout is inmiddels overleden – en wel op een zeer bijzonder moment.

Terug naar de Vrouwe van Volendam. HUNTED. Het zou geniaal geweest zijn… Geen speedboten maar een helikopter bij het havenhoofd als spectaculair extractiepunt voor een heldhaftige tenhemelopneming. Ik denk dat de programmamakers zich te veel hebben laten leiden door hun Made-Edam woordgrapje. Zij zaten ernaast en alleen dat slimme stel had het goed.

Kijk hier terug naar de finale van HUNTED 2018 die ik pas zag in de nacht na mijn bezoek aan Volendam. Zie (desgewenst) ook mijn fotoalbum Volendam op mijn Facebook profiel.

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: