search instagram arrow-down

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Follow Paul Abspoel on WordPress.com

Voel je vrij en reageer

Nella op Welke woorden stuur je de were…
Frans op Welke woorden stuur je de were…
fiktieverhalen op Uit het hart
Laura op Welke woorden stuur je de were…
Henny Bos Kalkman op Welke woorden stuur je de were…
Judith op Welke woorden stuur je de were…
McMelloW op Welke woorden stuur je de were…
Christien op Welke woorden stuur je de were…
Linda op Welke woorden stuur je de were…
fiktieverhalen op Slaapkwesties, valkuilen en ee…

Even een toelichting

Als creatief en mededeelzaam persoon ben ik blij met dit persoonlijke plekje op internet. Je kunt mij gemakkelijk vinden en benaderen via sociale media, maar de stroom van berichten trekt daar al snel aan je voorbij, soms moet je het geluk hebben dat de algoritmes jouw bijdrage bij anderen in beeld brengen en veel gaat natuurlijk onder in de massa. Op deze plek tref je woorden en beelden die ik graag persoonlijk wil bewaren en doorgeven – in de hoop dat anderen er ook iets aan hebben en ervan kunnen meegenieten.

Laat gerust van je horen – wie schrijft wil gelezen worden, dat geldt ook voor mij.

Hier staan ze allemaal

Meta

Slaapkwesties, valkuilen en een ontspannen plan van aanpak…

Lang heb ik gedacht dat ik een goede slaper ben. Nu ik sinds het voorjaar, na een tijd vol veranderingen en werkdruk, fysiek en mentaal ben vastgelopen, denk ik daar wezenlijk anders over. Ik heb in de loop der tijd klaarblijkelijk een diepe vermoeidheid opgebouwd die ik heb miskend en onderdrukt door dagelijks wilskrachtig mijn benen uit bed te slingeren, mezelf op te peppen en elke hindernis op mijn weg manmoedig te nemen. Gewoon nog een schepje erbovenop, weer een tandje erbij. Dat was mijn antwoord en dat ging heel lang goed. Dacht ik…

Ronken en malen

Pas na afloop van een gesprek met de psycholoog kwam het idee onlangs bovendrijven dat ik misschien toch eens goed moest stilstaan bij mijn nachtrust – of beter gezegd: bij het gebrek daaraan. Als ‘tevreden slaper’ houd ik al heel lang regelmatig mijn lieve vrouw uit haar slaap. Als het te gortig wordt geeft zij me dan liefdevol een por, ik draai me om en slaap weer zuchtend verder. Hopelijk wat minder lawaai producerend. Het is een patroon waar je geleidelijk samen aan gewend raakt, maar gezond is het natuurlijk niet en het levert op den duur ook irritatie op.

Vroeger kon ik rustig laat opblijven en vroeg opstaan. Een paar uur intensieve slaap was gewoonlijk genoeg. Maar dat is met het ouder worden veranderd. Ik heb steeds meer slaap nodig en ga dan ook vroeger naar bed. Door de opgelopen stress lukte het me dit voorjaar niet meer om gewoon te gaan rusten. Ik bleef maar malen in mijn hoofd. Als ik dan eindelijk in slaap viel, werd ik een paar uur later alweer wakker. Dan was ik door mijn diepste vermoeidheid heen en in die stille uren bracht ik mijn gedachten moeizaam tot rust. Soms ging ik dan maar uit bed, even naar beneden, om het een uurtje later opnieuw te proberen.

Energie-lek

Na een gesprek met de bedrijfsarts en de huisarts volgde een doorverwijzing naar een centrum voor slaaponderzoek. Ik moest een nacht slapen met een kastje op de borst gesnoerd en beplakt met allerlei elektroden op bovenlichaam en hoofd. Ik had ook een dopje op een vijsvinger en buisjes in de neus. Het leek wel of ik op afstand bestudeerd werd door aliens die deze aardbewoner een interessant studieobject vonden. Tijdens de nacht moest ik in een boekje noteren wat er gebeurde.

Natuurlijk heb je met al die plakkers, snoertjes, buisjes en bandjes geen normale nacht, maar het lukte me toch om flink wat uren achtereen te slapen. Ik noteerde viermaal een slaaponderbreking. Normaliter draai ik me dan direct om, maar nu was ik me van de wakkere periodes zeer bewust omdat ik dan iets moest opschrijven.

Lang verhaal kort, uit het onderzoek blijkt dat ik apneu heb. Gelukkig niet in een zware vorm, maar ernstig genoeg om er iets aan te doen. Ik ben nu in een traject waarbij met een mechanisch hulpmiddel (beugel) de onderkaak tijdens de slaap voorbij de bovenkaak wordt gehouden, zodat de tong de doorvoer van lucht niet langer kan blokkeren. Het is een heel gedoe, maar ik ben blij dat dit middel er is en dat mijn energie-lek nu gaat worden aangepakt. Bij apneu houd je namelijk regelmatig even op met ademen, dat vreet energie en kan zelfs gevaarlijk zijn.

Alles is ijdelheid

Ongewild heb ik veel tijd gekregen om na te denken. In de eerste maanden lukte dat amper omdat ik in een piekermodus bleef hangen. Ik moest m’n interessante werk loslaten, maar vind het nagenoeg onmogelijk om ‘niets’ te doen. Eerst stortte ik me op mijn fotografiehobby. Vanaf begin dit jaar heb ik een flinke stapel vakantiefotoalbums gemaakt. Dat was ik al langer van plan, maar ik begon er nu mee om afleiding te hebben (dat begon al een paar maanden voor mijn ziekmelding), maar ook om iets creatiefs te kunnen doen zonder direct verband met mijn werk als uitgever.

Na verloop van tijd realiseerde ik me dat ik toch weer stiekem boeken aan het maken was – fotoboeken weliswaar, met een oplage van 1 – maar toch. Ik sprak erover met de psycholoog en besloot daarna een tijd te stoppen met deze activiteit. Vervolgens wijdde ik me aan het tekenen – een totaal verwaarloosde hobby. Hierdoor leefde ik creatief op. Mensen die mij kennen of online volgen hebben daar wel het een en ander van meegekregen. Het is fijn om met een leeg wit vel te beginnen en zelf iets te maken waar je rustig en blij van wordt. Maar opnieuw sloop er iets in mijn gedrag: de tekeningen moesten goed zijn (en dan bedoel ik: echt goed) en een dag zonder tekenen werd voor mijn gevoel algauw een ‘verspilde dag’… Ik bleek opnieuw zelf mijn ergste slavendrijver te zijn.

Ben ik zo actief uit ijdelheid? Dat zal ongetwijfeld een rol spelen, ieder mens heeft behoefte aan waardering en erkenning en likes zijn leuk. Maar ik denk eerder aan ijdelheid in de betekenis van ‘nutteloosheid’. Ik ben opgevoed met de notie dat je de tijd goed moet benutten, je talenten moet inzetten, een ander hoort te dienen, vrucht moet dragen en geen tijd mag verlummelen. Ongemerkt leg ik mezelf bij hobby’s dezelfde druk op als bij het werk. Het is een heel geraffineerd, sneaky proces, maar ik ben blij dat ik het nu steeds beter doorheb.

Goed bezig?

Nu ben ik sinds kort actief aan het bloggen. Lang niet alles van wat ik schrijf komt online, maar neem van mij aan dat ik op dit gebied nu lekker bezig ben. Ik schakelde over op een betaalde versie van dit WordPress blog (daarom zien jullie hier nu geen reclames meer) en koppelde dit aan een eigen URL. WordPress laat me nu dagelijks automatisch weten dat ik ‘goed bezig ben’ – maar het is de vraag of dat wel waar is. Blogs en sociale media willen je steeds een nieuwe worst voorhouden – prikkels die je aandacht opeisen en die een heel verslavend effect kunnen hebben. Ook dit moet ik doorzien en doseren.

Waarom fotografeer, teken en schrijf ik? Omdat ik graag iets maak en aan anderen doorgeef. Alles goed en wel, maar blijkbaar kunnen deze karaktertrekken en verlangens ongemerkt met mij aan de haal gaan. In deze maanden van overspannenheid en herstel ontdek ik tegelijkertijd dat zelfexpressie voor mij niet een optie is, maar een creatieve noodzaak. Kennelijk ben ik zo gebakken dat ik moet voortbrengen en doorgeven. Daar ben ik op zich heel dankbaar voor. Ik aarzel nu ook niet om te vertellen hoe het werkelijk met me gaat. Eerlijk gezegd maak ik dit jaar een moeilijke periode door, een confronterende tijd, maanden van onzekerheid, onrust en ongeduldig afwachten. Maar het is toch wel goed dat dit nu gebeurt en ik geloof dat ik hier sterker en anders uit mag komen.

Inzicht, support en een ontspannen plan van aanpak

Ik krijg geleidelijk aan meer inzicht in mijn eigen situatie en herken de mechanismen beter dan voorheen. Ik weet nu ook welke wolven me opdrijven – het zijn vooral roofdieren die ik zelf gevoed heb. Ook begrijp ik dat geest, ziel en lichaam als menselijke drie-eenheid samen optrekken. Daarom beweeg ik nu meer, eet ik verstandiger, heb ik iets ondernomen tegen mijn slechthorendheid en slaapgebrek. Alles bij elkaar zou dit moeten werken. Met hulp en inzicht van Boven en dankzij kennis en support van heel veel lieve en kundige mensen hier beneden.

Op weg naar herstel ga ik de komende tijd weer vaker mijn gitaar van de standaard pakken. Ik blijf rustig met fotografie aan de slag – alleen als ontspanning. Het tekenen ga ik zeker weer oppakken en ongetwijfeld zal ik blijven schrijven. Lezen doe ik ook nog, maar voorlopig aanzienlijk minder dan voorheen – want dat is allemaal input. Ik eet minder vlees en ga vanaf nu naar de sportschool met Lydia. Er komt een elektrische fiets en ik ga nóg meer naar muziek luisteren. Ik ga op m’n gemak een eigen plek in huis creëren waar ruimte zal zijn voor werk, creativiteit, overdenking en rust. Ik blijf wandelen en slapen – maar niet tegelijkertijd – en alles met mate. Blijf me hieraan herinneren en doe er zelf ook je voordeel mee.

One comment on “Slaapkwesties, valkuilen en een ontspannen plan van aanpak…

  1. fiktieverhalen schreef:

    Wow, je hebt al ontzettend veel geleerd! Top, ga zo door.
    Elk nadeel heb zijn voordeel. En tussen de wolken prikt een straaltje zon. O zo cliché, maar wel waar (kan erover meepraten).

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: