search instagram arrow-down

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Follow Paul Abspoel on WordPress.com

Voel je vrij en reageer

Nella op Welke woorden stuur je de were…
Frans op Welke woorden stuur je de were…
fiktieverhalen op Uit het hart
Laura op Welke woorden stuur je de were…
Henny Bos Kalkman op Welke woorden stuur je de were…
Judith op Welke woorden stuur je de were…
McMelloW op Welke woorden stuur je de were…
Christien op Welke woorden stuur je de were…
Linda op Welke woorden stuur je de were…
fiktieverhalen op Slaapkwesties, valkuilen en ee…

Even een toelichting

Als creatief en mededeelzaam persoon ben ik blij met dit persoonlijke plekje op internet. Je kunt mij gemakkelijk vinden en benaderen via sociale media, maar de stroom van berichten trekt daar al snel aan je voorbij, soms moet je het geluk hebben dat de algoritmes jouw bijdrage bij anderen in beeld brengen en veel gaat natuurlijk onder in de massa. Op deze plek tref je woorden en beelden die ik graag persoonlijk wil bewaren en doorgeven – in de hoop dat anderen er ook iets aan hebben en ervan kunnen meegenieten.

Laat gerust van je horen – wie schrijft wil gelezen worden, dat geldt ook voor mij.

Hier staan ze allemaal

Meta

Een zee van goud, een oceaan van verdriet – Monument MH17 Vijfhuizen

Gistermiddag heb ik bloemen gefotografeerd in Haarlemmermeer. Ik realiseerde me dat er een grote hoeveelheid zonnebloemen in Vijfhuizen te zien is – zij het dat dit geen plek is voor zomaar wat foto’s maken. Het monument ter nagedachtenis van de slachtoffers van de MH17 ramp* ligt er wat verscholen bij. Tussen Vijfhuizen en de enorme hoogspanningskabels langs de Drie Merenweg tref je een veld vol zonnebloemen, een zee van goud. Ik heb als televisiekijker die indrukwekkende rij met rouwwagens voor ogen, maar ik had geen persoonlijke, directe betrokkenheid bij dit leed. Een blik op de foto’s, knuffeldiertjes, sjaaltjes en andere betekenisvolle symbolen die mensen bij de boom van hun geliefden hebben geplaatst laat je ook iets ervaren van de oceaan van verdriet waar deze mensen in gestort zijn.

Ik moet zeggen: het monument is met respect en liefde ontworpen en uitgevoerd. Er is niets te verzinnen om het enorme verlies van deze mensen te compenseren, maar onze overheid heeft zich wel van haar beste kant laten zien bij de respectvolle omgang met het verdriet en verlies van zoveel mensen.

Mag je genieten van schoonheid op zo’n plek? Ja, ik denk dat dit juist de bedoeling is. Er is troost te vinden in schoonheid. En veel symboliek. Een zonnebloem die geknakt is, een bloem die hoopvol boven het veld uitsteekt, een hart van goud met een onnavolgbaar patroon… het is om stil van te worden.

* Kun je een moedwillige misdaad een ramp noemen? Voor de nabestaanden is het dat in elke geval óók… Het feit dat dit onmetelijke verdriet veroorzaakt is door menselijk handelen, maakt het extra pijnlijk. Daar komt de glasharde ontkenning, schandalige miskenning en leugenachtige propaganda van de Russische overheid nog eens overheen. Maar het recht zal zegevieren en liefde wint.

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: